یادم باشد که زیبایی های کوچک را دوست بدارم حتی اگر در میان زشتی های بزرگ باشند یادم باشد که دیگران را دوست بدارم آن گونه که هستند، نه آن گونه که می خواهم باشند. یادم باشد که هرگز خود را از دریچه نگاه دیگران ننگرم که من اگر خود با خویشتن آشتی نکنم هیچ شخصی نمی تواند مرا با خود آشتی دهد. یادم باشد که خودم با خودم مهربان باشم چرا که شخصی که با خود مهربان نیست نمی تواند با دیگران مهربان باشد

به ادامه مطلب رجوع کنید

هیچکس به من یاد نداد چطور می توانم لبخند را بنویسم

اما برای تو . . .

لبخندی به بلندای سکوت دارم

(نکیسا)

از خدا پرسیدم:خدایا چطور می توان بهتر زندگی کرد؟

خدا جواب داد: گذشته ات را بدون هیچ تاسفی بپذیر،

با اعتماد زمان حال ات را بگذران و بدون ترس برای آینده آماده شو.

ایمان را نگهدار و ترس را به گوشه ای انداز .

شک هایت را باور نکن و هیچگاه به باورهایت شک نکن.

زندگی شگفت انگیز است فقط اگر بدانید که چطور زندگی کنید

آن شب ها سهم من از دنیا

یك نیمكت، گریه بیشتر نبود

و مادرم

تمامی خستگی هایش را برایمان شام می پخت

پدر هم كابوس هایش را زیر قالی پنهان می كرد

و جعبه ی پر حرف خانه هم، یكریز معجزه نشان می داد

اما من، دوباره دزدكی كابوس های پدرم را كش می رفتم

سهمیه دارد، آری خواب ها نیز سهمیه بندیست

رنگی گران است، سیاه و سفید ارزان . . .  چینی

باز یادم رفت قبل اینها

یك بغل بغض، یك نقاب ارزان برای فردای تو

یك دروغ زیبا، درخور كمالات تو

تا با آن زیباتر شوی

01/06/88

آمده ایم که با زندگی کردن قیمت پیدا کنیم نه اینکه با هر قیمتی زندگی کنیم

برای اشتباه کردن انسان باش، برای بخشیدن خدا

دوست داشته باشیم دوست داشتن دیگران را آرزومند باشیم دوست داشته شدن را

آرزومند آرزوهایتان

کامیار